Richtlijn 17: Uitzondering: locatie soms noemen in naam activiteit
Eventueel doen
De naam van een locatie opnemen in de naam van de Activiteit als de aard van de locatie bepalend is voor de Activiteit.
Dus niet doen
De naam van een locatie opnemen in de naam van de Activiteit als daar geen noodzaak voor is
Voorbeelden bij deze richtlijn:
Voorbeeld M: Kernachtige naamgeving
Toelichting
Gebruik in de naam van de Activiteit de locatienaam alleen als de locatie bepalend is voor het onderscheid tussen verschillende Activiteiten. Wees hierbij zeer terughoudend.
Uitgangspunt is dat de Locatie die als Werkingsgebied is geannoteerd aangeeft welke regels waar gelden. De naam van die locatie zie je in de tekst, maar deze is geen onderdeel van de naam van de Activiteit.
Je moet niet Activiteiten verschillende namen geven op basis van de locatie puur omdat er verschillende regels gelden op verschillende plekken.
Toch kan het in de praktijk soms nodig zijn om de naam van een locatie op te nemen in de Activiteitnaam.
De Activiteit ‘Geluid produceren in een stiltegebied’ is feitelijk geen activiteit. Het betreft regels die voor alle geluidproducerende activiteiten gelden als die in een Stiltegebied worden uitgevoerd. Waarbij de bescherming van dat Stiltegebied het uitgangspunt is.
Een alternatief is om deze overkoepelende ‘activiteit’ uiteen te laten vallen in vele kleine. Je kunt dan het aangewezen Stiltegebied gebruiken om (extra) regels te stellen bij activiteiten zoals ‘evenement organiseren’, ‘varen met een motorboot’, ‘Geluidsinstallatie of ander apparaat met veel geluid gebruiken’ etc. Behalve extra beheerlast dreigt hier ook het gevaar van een schijnbaar limitatieve opsomming waar dat niet zo is, zie richtlijn 12.
Als de specifieke locatie wel te bepalen is, maar dat (nog) niet is gebeurd, moet je niet de naam van de locatie in de naam van de activiteit opnemen. De activiteit koppel je aan een gebied dat groter is dan de nog te bepalen specifieke locatie. Mogelijk gebruik je hier het ambtsgebied. En de lezer zal in de tekst moeten lezen of de regel op de gewenste locatie van kracht is. In de vergunningcheck komt deze activiteit dan op meer plekken naar voren dan gewenst en zal daar een extra vraag opleveren. Bijvoorbeeld: “wilt u de uitrit aanleggen naar een weg die in beheer is bij de gemeente?”. Waarbij de aanvrager dan verder kan worden geholpen zoals in dit geval met een verwijzing naar Wegbeheerderskaart van Rijkswaterstaat. In een later stadium kan de specifieke locatie alsnog worden aangevuld .
Als de concrete locatie niet of moeilijk bepaald kan worden omdat het gaat om de relatie met een concrete locatie in plaats van die concrete locatie, is het soms mogelijk een buffer te gebruiken. Bijvoorbeeld bij een vergunningplicht die geldt voor het aanleggen van een uitrit naar een weg. Je kunt dan een buffer rond die weg gebruiken. Die buffer is dan de concrete locatie die wel juridisch moet worden vastgelegd.
Soms zal ook dit niet mogelijk zijn en moeten de voorwaarden in de regel duidelijk worden omschreven.